این کار من نیست

آیا هر کاری که به آن عشق می‌ورزیم باید نام یک شغل داشته باشد؟ روایتی از علاقه، سفر و کشف زندگی، در پیوند با گفت‌وگوی سمن و محسن سراجی در پادکست میان‌مرز.

گاهی مسیر زندگی از کاری آغاز می‌شود که هنوز نمی‌دانیم نامش چیست.

چند بار پیش آمده کسی از تو بپرسد «شغلت چیست؟» و حس کنی یک واژه، برای توضیح‌دادنِ تمام آنچه انجام می‌دهی کافی نیست؟ ما دوست داریم زندگی را در عنوان‌های مشخص جا بدهیم؛ هنرمند، کارمند، طراح، عکاس یا مسافر. اما بعضی مسیرها از مرز همین نام‌ها عبور می‌کنند.

«این کار من نیست» می‌تواند جمله‌ای برای کنارکشیدن باشد، اما گاهی معنای دیگری دارد: شاید کاری که هر روز با اشتیاق انجامش می‌دهیم، هنوز در دسته‌بندی‌های آشنایمان جایی پیدا نکرده باشد. شاید قبل از آنکه بتوانیم نامش را بگوییم، باید مدتی زندگی‌اش کنیم.

آدم‌هایی هستند که از سال‌های نخست زندگی به ثبت‌کردن علاقه دارند؛ یک عکس، یک نوشته کوتاه، تصویری از شهری که در آن قدم زده‌اند. در آغاز کسی از آن‌ها برنامه حرفه‌ای نمی‌خواهد. تنها یک کنجکاوی کوچک وجود دارد: چرا این صحنه برایم مهم است؟ چرا دلم می‌خواهد آن را نگه دارم و با دیگری قسمت کنم؟

وقتی علاقه، آرام‌آرام به مسیر تبدیل می‌شود

کم‌کم همین پرسش ساده می‌تواند به عادت تبدیل شود، بعد به مهارت و بعد به شیوه‌ای برای دیدن دنیا. همه مسیرهای جدی با یک تصمیم بزرگ شروع نمی‌شوند؛ بعضی از آن‌ها حاصل وفاداری به یک کنجکاوی کوچک‌اند.

سفر نیز همین خاصیت را دارد. وقتی در شهری ناآشنا راه می‌روی، بسیاری از نقش‌های روزمره از دوشت برداشته می‌شوند. کسی گذشته‌ات را نمی‌داند و لازم نیست طبق تصویر همیشگی‌ات رفتار کنی. می‌توانی در کوچه‌ای توقف کنی، مسیر دیگری را امتحان کنی یا چیزی را ببینی که در شتاب خانه و کار از کنارش می‌گذشتی.

اما سفر لزوماً به معنای رفتن به جایی دور نیست. گاهی کافی است از مسیر همیشگی خانه برگردی، با آدمی تازه گفت‌وگو کنی یا به کاری که همیشه «تفریح» می‌نامیدی نگاه جدی‌تری داشته باشی. تجربه‌کردن، پیش از آنکه جابه‌جایی جغرافیایی باشد، نوعی آمادگی برای تغییر نگاه است.

رفتن، دیدن و دوباره ساختن خود

در جهانی که مدام از ما می‌خواهد خودمان را با یک عنوان معرفی کنیم، شاید لازم باشد گاهی حقِ ناتمام‌بودن را حفظ کنیم. حق این‌که هنوز ندانیم کدام علاقه، کدام تجربه یا کدام راه قرار است بخش مهمی از داستان ما شود.

اپیزود سوم فصل اول پادکست میان‌مرز با حضور سمن و میزبانی محسن سراجی با همین حس آغاز می‌شود: علاقه به ساختن تصویر و روایت، سفر و کشف زندگی. عنوان «این کار من نیست» دریچه‌ای است به پرسیدن درباره مرز باریک میان شغل، علاقه و زیستن.

شاید پاسخ همه پرسش‌های ما در یک رزومه یا عنوان شغلی جا نشود. بعضی چیزها فقط در مسیر معلوم می‌شوند؛ وقتی جرئت کرده‌ای از نقطه آشنا کمی دور شوی.

اگر تو هم تجربه کرده‌ای که یکی از مهم‌ترین بخش‌های زندگی‌ات در هیچ فرم و عنوان آماده‌ای جا نمی‌شود، شاید این گفت‌وگو برایت آشنا باشد.

فصل اول | اپیزود سوم | مهمان: سمن | میزبان: محسن سراجی
شنیدن «این کار من نیست» در پادکست میان‌مرز

آرشیو اپیزودهای میان‌مرز

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *